Alice Weidel, bashkëkryetare e partisë së ekstremit të djathtë Alternativa për Gjermaninë (AfD), dikur kërkonte përjashtimin e Björn Höckes, duke e akuzuar për argumente raciste dhe përdorim të gjuhës së periudhës naziste. Vite më vonë, ajo vlerësoi drejtimin e tij dhe e konsideroi të përshtatshëm për një post në qeverinë federale.
Ky ndryshim qëndrimi del nga komunikimet e brendshme të AfD-së, të publikuara pas një sulmi kibernetik. Materialet përfshijnë mbi 420 mijë emaile dhe rreth 48 mijë dokumente.
Gazeta gjermane WELT shqyrtoi korrespondencën e një prej llogarive të Weidel nga vitet 2015–2017, kur ajo ende po ngjiste shkallët e drejtimit të partisë. Mesazhet tregojnë shqetësimin e saj për ndikimin në rritje të Höckes, drejtuesit të AfD-së në landin e Turingisë.
Në tetor të vitit 2015, Weidel paralajmëronte kolegët se afrimi me lëvizjen antiislame Pegida dhe Partinë Nacionaldemokrate neonaziste, të njohur sot si “Atdheu”, po largonte votuesit konservatorë.
“Në perëndim po e humbasim plotësisht elektoratin konservator tradicional për shkak të afërsisë me Pegida-n dhe në lindje për shkak të afërsisë me NPD-në”, shkruante ajo.
Weidel kundërshtonte gjithashtu një fjalim të Höckes, në të cilin ai përdorte kategorizime racore për afrikanët dhe evropianët.
“Kjo është thellësisht problematike, sepse arsyetimi këtu është racor. Është thelbësisht i gabuar”, i shkruante ajo kryesisë federale të AfD-së.
Në mesazhe të tjera, ajo paralajmëronte se ekstremistët po mjegullonin qëllimisht kufirin mes partisë dhe politikës neonaziste, duke larguar konservatorët e moderuar.
Një tjetër shqetësim ishte mundësia që deklaratat e Höckes ta vendosnin AfD-në nën vëzhgimin e shërbimit të brendshëm gjerman të inteligjencës. Weidel veçonte përdorimin e termit “Volksgemeinschaft”, koncept i lidhur me ideologjinë naziste për një bashkësi kombëtare të përcaktuar etnikisht.
Përplasja u thellua në janar të vitit 2017, pas një fjalimi ku Höcke sulmoi mënyrën se si Gjermania përkujton Holokaustin dhe kërkoi një kthesë prej “180 gradësh” në politikën e kujtesës historike.
Weidel paraqiti një mocion për përjashtimin e tij. Sipas dokumentit të siguruar nga WELT, Höcke akuzohej për përdorimin e “fjalorit të Adolf Hitlerit” dhe mbështetjen e parimit nazist të autoritetit absolut të udhëheqësit.
“Zgjohuni një herë”, u shkruante Weidel kolegëve, duke i paralajmëruar për domethëniet e dyfishta të fjalimit të tij.
Megjithatë, teksa përgatitej të kërkonte kandidaturën kryesore të AfD-së për zgjedhjet federale të vitit 2017, ajo kundërshtoi përfshirjen e mocionit të saj kundër Höckes në procesverbalin e një mbledhjeje të drejtuesve. Sipas korrespondencës së publikuar, argumenti i saj ishte se polemikat e mëtejshme do ta dëmtonin partinë.
Pasi Höcke pranoi se fjalimi kishte qenë gabim dhe kërkoi tërheqjen e procedurës kundër tij, Weidel e cilësoi letrën e tij një “sinjal pozitiv” dhe bëri thirrje për përfundimin e përplasjeve të brendshme.
Pak javë më vonë, ajo siguroi kandidaturën kryesore të partisë. E pyetur nëse do të bënte fushatë me Höcken, u përgjigj: “Po, sigurisht. Jemi dy pjesë të së njëjtës parti”.
Megjithatë, emailet sugjerojnë se rezervat e saj vazhdonin. Në maj të vitit 2017, ajo e krahasoi një poster elektoral të AfD-së, që paraqiste një grua shtatzënë me sloganin “‘Gjermanë të rinj?’ Do t’i bëjmë vetë”, me propagandën e partisë neonaziste NPD.
Në qëndrimet e mëvonshme publike, Weidel ka vlerësuar drejtimin e Höckes në Turingi. Në një intervistë për BILD në vitin 2025, ajo tha se marrëdhënia mes tyre ishte shumë e mirë dhe u përgjigj “po” kur u pyet nëse ai ishte i përshtatshëm për një post në kabinetin federal.
Edhe Höcke i ka cilësuar përpjekjet e vitit 2017 për përjashtimin e tij si “lajm të vjetër”, duke deklaruar se të dy kishin mësuar ta vlerësonin njëri-tjetrin.
AfD-ja e konfirmoi sulmin kibernetik ndaj një ofruesi të shërbimeve të hostimit në fund të shtatorit. Partia e dënoi publikimin e materialeve si “një sulm ndaj sistemit partiak gjerman dhe, rrjedhimisht, ndaj vetë demokracisë”.
Një zëdhënës anonim i hakerëve i tha gazetës Die Zeit se publikimi synonte transparencën dhe llogaridhënien publike, duke mohuar se grupi vepronte në mbështetje të një partie tjetër.
Weidel nuk pranoi të komentonte për WELT mbi dallimin mes qëndrimeve të saj të atëhershme dhe atyre të sotme. Një zëdhënës i Höckes nuk iu përgjigj kërkesës së POLITICO-s për koment.
