Deri vonë, titulli i filmit ishte “Evropë-Kinë, lufta tregtare që askush nuk e dëshiron”. Por tani Gjermania ka ndërruar anë dhe Evropa po përgatitet për një konflikt që duket i pashmangshëm. Numërimi mbrapsht ka filluar.
Kthimi gjerman është thelbësor sepse deri vonë, Berlini ishte pengesa kryesore për një politikë më të ashpër evropiane ndaj Pekinit. Sot, mbizotëron frika e kundërt: mosreagimi ndaj ofensivës industriale të Kinës mund të jetë më i kushtueshëm se çdo hakmarrje e mundshme.
Ky është një zhvillim që po ndryshon ekuilibrin politik dhe gjeoekonomik në Bashkimin Evropian. Gjermania ka bazën më të madhe prodhuese në Evropë, ka qenë përfituesja kryesore e hapjes së Kinës për dekada të tëra dhe ka ndërtuar fabrika dhe rrjete tregtare gjigante në Republikën Popullore.
Nëse Berlini kalon nga një qëndrim i kujdesshëm në një qëndrim mbrojtës, Brukseli mund të bëjë gjëra që deri vonë dukeshin politikisht të pamundura.
Ursula von der Leyen e përmblodhi situatën në fjalimin e saj për Gjendjen e Unionit më 16 shtator: deficiti tregtar evropian me Kinën tani është në rendin e një miliard eurosh në ditë. Në tremujorin e dytë të këtij viti, sipas Eurostat, deficiti në tregtinë e mallrave arriti në 103 miliardë. Presidentja e Komisionit përdori një fjalë të fortë: deindustrializim. Çekuilibri aktual, tha ajo, është “i paqëndrueshëm”.
