Si u thye më në fund rezistenca e brendshme e BE-së ndaj Iranit

Lëvizja e BE-së për të përcaktuar forcën paramilitare të frikshme të Iranit si një organizatë terroriste ishte produkt i një rillogaritjeje nga disa qeveri, në të cilën nevoja për t’iu përgjigjur shtypjes brutale të Teheranit i tejkaloi rreziqet diplomatike.

Për javë të tëra, një grup kryeqytetesh me ndikim të BE-së – të udhëhequra nga Franca dhe, deri vonë, Italia dhe Spanja – paralajmëruan se një listë terroriste do të mbyllte atë pak ndikim diplomatik që Evropa kishte ende me Iranin, duke rrezikuar hakmarrje kundër shtetasve evropianë dhe duke ndërlikuar bisedimet bërthamore.
Ky argument filloi të shpërbëhej ndërsa ndërprerja e internetit e regjimit u hoq dhe pamjet video të dhunës së Trupave të Gardës Revolucionare Islamike qarkulluan kundër protestuesve. Deri të mërkurën pasdite, kryeqytetet që mbështesnin përcaktimin, midis tyre Berlini, kishin arritur të shkëputnin Italinë dhe Spanjën nga Franca – me Parisin që ngurronte të dilte vetëm.

Ndërsa “kishte një ndalim interneti, gjithçka nuk ishte e qartë”, tha kryediplomatja e BE-së Kaja Kallas kur u pyet nga POLITICO të enjten se çfarë i kishte ndryshuar mendjet e kryeqyteteve. Por “kur mizoritë ishin të qarta, atëherë ishte gjithashtu e qartë se duhet të ketë një përgjigje shumë të fortë nga pala evropiane”. Presidentja e Parlamentit Evropian, Roberta Metsola, i tha POLITICO-s se pasi “pa imazhet e tmerrshme që dilnin nga Irani të brutalitetit të vazhdueshëm të regjimit… ishte e nevojshme që Evropa të vepronte”.
Ministri i Jashtëm francez, Jean-Noël Barrot, tha se Parisi e kishte rishikuar pikëpamjen e tij për shkak të “guximit të palëkundur të iranianëve, të cilët kanë qenë shënjestër e kësaj dhune”.
Ndërsa kryeqytetet e tjera u bashkuan, “presioni [mbi Francën] u bë shumë i madh”, tha një zyrtar i Parlamentit Evropian. “Ata nuk donin të qëndronin aty si të vetmit që bllokonin këtë vendim dhe mbështesnin atë regjim… Turpi i të qenit ata që e bllokuan këtë, kostoja u bë shumë e madhe”.
Dominotë bien
Ministri i Jashtëm holandez, David van Weel, i tha POLITICO-s se shfaqja e provave të reja video të vrasjeve dhe dhunës nga forcat e regjimit kishte kaluar një “vijë të madhe” për shumë vende të BE-së. Holanda ka qenë një nga mbështetësit kryesorë të caktimit të Gardës Revolucionare.
Italia ishte e para që deklaroi publikisht se kishte ndryshuar kamp, ​​me Ministrin e Jashtëm Antonio Tajani të hënën që tha se “humbjet e pësuara nga popullsia civile gjatë protestave kërkojnë një përgjigje të qartë”.

Një diplomat i BE-së nga një vend që kishte shtyrë për listimin në prag të takimit të ministrave të jashtëm të së enjtes në Bruksel tha se pamjet e prindërve që kërkonin fëmijët e tyre në qese kufomash kishin qenë veçanërisht “të tmerrshme” dhe “motivuese”, së bashku me raportet për vdekje në dhjetëra mijëra.
Herët të mërkurën pasdite, Spanja sinjalizoi se edhe qëndrimi i saj kishte ndryshuar, me ministrinë e jashtme që i tha POLITICO se mbështeste përcaktimin, i cili e vendos Gardën Revolucionare në të njëjtën kategori me al Kaedën, Hamasin dhe ISIS-in.
Parisi ishte rezistenca e fundit.

Presidenti i SHBA-së Donald Trump paralajmëroi të mërkurën se “koha po mbaron” për regjimin. | Laurent Gillieron/EPA
Zyrtarët francezë kishin argumentuar se një listë kaq masive e terrorizmit – grupi ka më shumë se 100,000 personel – do të kufizonte mundësitë për të folur për mospërhapjen bërthamore dhe çështje të tjera për shkak të faktit se shumë nga bashkëbiseduesit e Evropës janë të lidhur me Gardën Revolucionare të shtrirë.
Franca, së bashku me Mbretërinë e Bashkuar dhe Gjermaninë, është gjithashtu një anëtare e grupit të kombeve E3 që po zhvillojnë bisedime bërthamore me Iranin. Ndërsa E3 kohët e fundit aktivizoi sanksione të shpejta ndaj Teheranit për shkak të dështimit të tij për të bashkëpunuar me inspektorët nga Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike, Parisi ende shpresonte për një zgjidhje diplomatike.
Për Francën, mbajtja e Gardës Revolucionare jashtë listës së terrorizmit të BE-së “ruajti mundësinë që E3 të mund të luante një rol nëse negociatat mbi programin bërthamor do të fillonin përsëri”, tha një diplomat evropian.

Por kishte një arsye tjetër që e pengonte Parisin të bashkohej. Ndërsa zyrtarët francezë kishin shmangur lidhjen midis qëndrimit të Francës dhe përdorimit të diplomacisë së pengjeve nga Irani, mbi ta rëndonte fati i dy shtetasve të tyre – Cécile Kohler dhe Jacques Paris – të cilët ishin liruar së fundmi nga burgu famëkeq Evin dhe janë nën arrest shtëpiak në Ambasadën Franceze në Teheran.
Por, duke mos pasur mbështetje nga aleatët e saj për të vazhduar t’i rezistonte këtij veprimi, Parisi hoqi dorë nga kundërshtimi i saj. Barrot i Francës tha se vdekja e mijëra protestuesve nuk mund të “ndodhte kot”.
Shtetet e Bashkuara, të cilat e shpallën Gardën Revolucionare si një grup terrorist në vitin 2019, gjithashtu kanë bërë presion mbi BE-në që të ndjekë shembullin, me një zyrtar të presidencës franceze që tha se Parisi kishte pasur “një numër shumë të madh shkëmbimesh me amerikanët” mbi Iranin.
Presidenti i SHBA-së Donald Trump paralajmëroi të mërkurën se “koha po mbaron” për regjimin dhe se një “Armadë masive” po “lëvizte shpejt, me fuqi, entuziazëm dhe qëllim të madh” drejt vendit./ Politico