Lideri i së majtës radikale franceze, Jean-Luc Mélenchon, ka sinjalizuar se, nëse fiton zgjedhjet presidenciale në Francë, do të kërkojë të ndryshojë rrënjësisht marrëdhëniet tradicionale mes Francës dhe Gjermanisë, të cilat prej dekadash konsiderohen si shtylla kryesore e integrimit evropian.
Sipas një analize të POLITICO, Mélenchon beson se partneriteti franko-gjerman ka shërbyer kryesisht për interesat e Berlinit dhe jo të Parisit. Ai ka bërë të ditur se nuk do të angazhohej për zbatimin e marrëveshjeve të fundit të arritura mes presidentit francez Emmanuel Macron dhe kancelarit gjerman Friedrich Merz, të cilat përfshijnë fusha si mbrojtja bërthamore dhe politika industriale.
Edhe pse zgjedhjet presidenciale do të mbahen pas nëntë muajsh, sondazhet e rendisin Mélenchon si një nga kandidatët më të favorizuar për të kaluar në raundin e dytë përballë lideres së së djathtës Marine Le Pen. Megjithatë, sondazhet aktuale tregojnë se Le Pen do ta fitonte balotazhin nëse përballej me të.
Qëndrimet e Mélenchon kanë shkaktuar shqetësim në Gjermani. Deputeti konservator Roland Theis deklaroi se pikëpamjet e tij për çështjet evropiane dhe qëndrimi kritik ndaj Gjermanisë do të përbënin një problem serioz për bashkëpunimin franko-gjerman. Edhe deputeti i të Gjelbërve, Anton Hofreiter, paralajmëroi se një presidencë e Mélenchon mund të komplikonte ndjeshëm bashkëpunimin dypalësh dhe projektet strategjike evropiane, duke mos përjashtuar mundësinë që disa iniciativa të zhvillohen pa pjesëmarrjen e Francës.
Sipas partisë së Mélenchon, Franca e Papërkulur (La France Insoumise), motori franko-gjerman nuk funksionon si partneritet i barabartë, por si një mekanizëm përmes të cilit Gjermania imponon politikat e saj ekonomike dhe fiskale në Bashkimin Evropian.
Vetë Mélenchon është prej kohësh kritik ndaj modelit ekonomik gjerman. Në librin e tij të vitit 2015, “Bismarck’s Herring: The German Poison”, ai argumentonte se modeli gjerman nuk duhet të merret si shembull për Francën, duke e cilësuar atë si produkt të financave të pakontrolluara dhe plakjes së popullsisë. Në libër ai shkruante se përballja politike me qeveritë gjermane është një nga kushtet për çlirimin e popujve evropianë.
Në planin e politikës së jashtme, Mélenchon propozon një orientim të ri për Francën. Ai kërkon forcimin e marrëdhënieve me Kinën, vendet frankofone të Afrikës dhe Amerikën Latine, ndërsa e konsideron Shtetet e Bashkuara si një fuqi imperialiste. Ai ka propozuar gjithashtu tërheqjen e Francës nga NATO, duke argumentuar se politika e Uashingtonit është bërë armiqësore ndaj aleancës.
Në vend të partneritetit tradicional me Berlinin, Mélenchon sheh si aleat më të afërt kryeministrin spanjoll Pedro Sánchez, për shkak të qëndrimeve të tij kritike ndaj Donald Trump dhe politikave të Izraelit.
Ndërkohë, marrëdhëniet mes Francës dhe Gjermanisë janë përballur me tensione edhe gjatë viteve të fundit për çështje si marrëveshja tregtare Mercosur dhe projektet e përbashkëta të mbrojtjes. Megjithatë, disa politikanë francezë besojnë se lidhjet mes dy vendeve janë mjaftueshëm të forta për t’i mbijetuar çdo ndryshimi politik.
Deputeti centrist Frédéric Petit u shpreh se marrëdhëniet franko-gjermane mbështeten në institucione, organizata dhe projekte të përbashkëta që nuk mund të zhbëhen lehtësisht nga një president i vetëm, duke theksuar se bashkëpunimi mes dy vendeve do të vazhdojë pavarësisht rezultatit të zgjedhjeve presidenciale.
