India, vendi më i populluar në botë dhe shtëpia e disa prej monumenteve më të njohura globale, po përballet me një paradoks në sektorin e turizmit: pavarësisht 45 vendeve të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, më shumë se 100 parqeve kombëtare dhe një pasurie të jashtëzakonshme kulturore e natyrore, ajo regjistron më pak turistë të huaj se Shqipëria.
Sipas të dhënave të Ministrisë së Turizmit të Indisë, vitin e kaluar vendi regjistroi vetëm 9.15 milionë turistë të huaj, rreth gjysma e të cilëve erdhën nga Amerika e Veriut dhe Europa. Shifra është më e ulët se numri i turistëve të regjistruar në Shqipëri, një vend me më pak se 3 milionë banorë, krahasuar me rreth 1.4 miliardë banorë të Indisë.
Problemi bëhet edhe më i dukshëm kur krahasohen potenciali turistik dhe të ardhurat. Në një raport të publikuar në qershor, instituti kërkimor i qeverisë indiane NITI Aayog evidentoi se të ardhurat e Indisë nga turizmi i huaj, rreth 35 miliardë dollarë, mbeten pas vendeve më të vogla konkurruese si Turqia, Tajlanda dhe Arabia Saudite, pavarësisht ofertës shumë më të gjerë kulturore, natyrore dhe turistike.
Numri i vizitorëve të huaj jo vetëm që mbetet relativisht i ulët, por ka shënuar edhe rënie. Mbërritjet e turistëve të huaj vitin e kaluar ishin 8.1% më të ulëta krahasuar me një vit më parë dhe rreth 16% nën nivelin rekord të vitit 2019, kur India priti 10.9 milionë vizitorë.
Përfaqësues të industrisë argumentojnë se numri real i turistëve tradicionalë mund të jetë edhe më i vogël. Ravi Gosain, president i Shoqatës Indiane të Operatorëve Turistikë, vlerëson se, nëse nga statistikat përjashtohen turizmi mjekësor dhe vizitat te familjarët, India mund të presë vetëm rreth 2 deri në 3 milionë turistë të huaj në vit.
Arsyet janë të shumta. Turistët dhe operatorët përmendin mashtrimet ndaj vizitorëve, shqetësimet për sigurinë, veçanërisht për gratë dhe personat që udhëtojnë vetëm, vështirësitë në përdorimin e transportit dhe procedurat për marrjen e vizave.
Një prej rasteve të përshkruara është ai i amerikanes Casey Volanth, e cila udhëtoi për herë të parë në Indi me nënën e saj në vitin 2015. Menjëherë pas mbërritjes në Nju Delhi, ato hynë në atë që mendonin se ishte një agjenci turistike qeveritare për të blerë bileta treni. Por biseda për udhëtimin u kthye shpejt në kërkesa për dokumente identifikimi dhe para.
“E kuptuam shumë shpejt se nuk kishte lidhje me qeverinë”, kujton Volanth. Ajo dhe nëna e saj u larguan dhe më pas vazhduan udhëtimin, duke vizituar Taj Mahalin, Rajasthanin, Varanasin dhe Rishikeshin.
Pavarësisht përvojës së parë, Volanth është kthyer edhe katër herë të tjera në Indi, duke eksploruar edhe rajonet malore në veri të vendit.
Një tjetër faktor që po ndryshon industrinë është rritja e jashtëzakonshme e turizmit vendas. Ndërsa vizitat nga jashtë kanë rënë, udhëtimet e brendshme u rritën me 46% vitin e kaluar, duke arritur në 4.29 miliardë, pothuajse dyfishin e nivelit maksimal të regjistruar përpara pandemisë.
Rritja e standardit të jetesës, zgjerimi i infrastrukturës dhe interesi për pelegrinazhet fetare kanë bërë që industria turistike indiane të orientohet gjithnjë e më shumë drejt kërkesës së brendshme. Edhe rënia e vlerës së rupisë, që e bën më të shtrenjtë udhëtimin jashtë vendit, ka ndikuar në këtë tendencë, ndërsa kryeministri Narendra Modi u ka bërë thirrje indianëve që një pjesë më të madhe të buxheteve të tyre për udhëtime ta shpenzojnë brenda vendit.
Por bumi i turizmit vendas po rrit njëkohësisht konkurrencën për fluturimet dhe hotelet, duke çuar edhe në rritjen e çmimeve. Kjo e bën Indinë më pak konkurruese për turistët e huaj përballë destinacioneve të tjera aziatike.
Ashish Verma, drejtues i operacioneve për Azinë Veriore, Jugore dhe Qendrore në Intrepid Travel, sjell si shembull Goa-n, një destinacion bregdetar dikur shumë popullor për turistët europianë.
“Është një gjë shumë e mirë që vendi po përjeton një rritje të madhe të turizmit vendas, por kur kërkesa është kaq e lartë, hotelet në Goa janë gjithmonë plot”, thotë ai. Sipas të dhënave qeveritare, turistët vendas në Goa tashmë janë 20 herë më të shumtë se turistët e huaj.
“Çdokush që kërkon plazhe të mira mund të gjejë çmime më të favorshme në Sri Lanka ose Vietnam”, shton Verma.
Përfaqësuesit e industrisë kërkojnë gjithashtu më shumë investime shtetërore për promovimin ndërkombëtar të Indisë. Në buxhetin më të fundit janë alokuar vetëm 35 milionë rupi, rreth 367 mijë dollarë, për promovimin e turizmit jashtë vendit.
“Është më pak se sa shpenzoj unë për marketingun tim”, ironizon Dipak Deva, drejtor menaxhues i Travel Corp. India Ltd.
Sipas tij, problemi nuk është mungesa e destinacioneve, hoteleve apo shërbimeve cilësore, por fakti se India nuk po promovohet mjaftueshëm në tregjet ndërkombëtare dhe në rrjetet sociale.
Edhe Gosain kërkon që turizmi i huaj të trajtohet si një sektor strategjik për ekonominë. Sipas të dhënave qeveritare, turizmi kontribuoi me 5.2% në Prodhimin e Brendshëm Bruto të Indisë në vitin fiskal që përfundoi më 31 mars 2024, më pak se gjysma e peshës që sektori ka në ekonominë e Tajlandës.
“Turistët janë ambasadorët e markës së një vendi. Nëse shikoni Tajlandën, ajo e ka trajtuar turizmin si një sektor strategjik dhe po investon shumë krahasuar me vendet e tjera të Azisë”, tha Gosain, duke kërkuar një strategji kombëtare ekonomike për sektorin.
Ndërkohë, për udhëtarë si Volanth, kompleksiteti i Indisë është pikërisht një pjesë e tërheqjes së saj. Pas disa udhëtimeve në Himalaje, rikthimeve në Rishikesh dhe vizitave në fshatra të ndryshme, ajo ka ende në listën e saj Mumbai-n dhe shtetin jugor të Kerala-s.
“Me shumë gjasa do të vazhdoj të kthehem gjatë gjithë jetës sime dhe përsëri nuk do të arrij ta shoh të gjithën”, shprehet ajo.
